Tafelgast aan het woord

De visie van Henk Hagoort

Henk Hagoort is voorzitter bij CvB Hogeschool Windesheim en is een van de drie tafelgasten. Na afloop van de discussie gaat hij nog dieper in op het discussiestuk Toekomst van ons onderwijs en de dialoogbijeenkomst.

Wat vind je van het discussiestuk?

Ik vind het een moedig stuk en een nodig stuk. Ik denk dat het echt tijd is om weer eens over ons stelsel te durven nadenken en daar ook conclusies uit te trekken. En deze te vertalen naar iets wat we met elkaar gaan doen. Er heerst toch een beetje een sfeer van ‘daar zitten we niet aan’, ook in Den Haag, we doen niets aan ons onderwijsstelsel. En dat kan niet meer. Er gaan nog teveel dingen niet goed genoeg. Er gaat heel veel goed, maar er zitten een paar grote knelpunten in, die we alleen door samenwerken in de keten, dus met het hele onderwijs, maar ook met de Haagse politiek, op kunnen lossen.

Wat vond je van de dialoogbijeenkomst?

Ik vond het een prikkelende bijeenkomst met, denk ik, een rode draad waar veel mensen het over eens zijn. Leren is veel meer dan op school zitten totdat je werkt. Er zijn ook heel concrete suggesties gekomen over wat er anders kan. Zoals een budget voor lerenden om zelf in te zetten, de mogelijkheid om bepaalde onderdelen van opleidingen te doen zonder per se het diploma te moeten halen, meer samenwerking met het bedrijfsleven en beroepsoriëntatie een veel groter onderdeel maken van het voorbereidend onderwijs, zodat je gemotiveerd leert en blijft leren.

Wat verwacht je van het vervolgtraject?

Ik hoop dat dit een dialoog is die voort blijft gaan en ook politiek gevoerd blijft worden. Dat er net zo’n grote gemene deler ontstaat als hier vanmiddag. Alleen met brede coalities zijn we in staat om onderwijs naar een volgend niveau te brengen. Ik hoop ook dat het niet te snel polariseert in allerlei deel-discussies in het Haagse, want dan loopt het vast.

Wat hoop je voor de toekomst van het onderwijs?

Voor de toekomst hoop ik dat het onderwijs doorgroeit naar dat wat nodig is voor het volgende tijdperk. We komen uit een industrieel tijdperk. Dat heeft ons veel welvaart en vooruitgang gebracht, maar we zijn op weg naar iets nieuws, of we willen of niet. En daar hoort ook een nieuwe vorm van onderwijs bij. Het kan niet zo zijn dat het onderwijs er over vijftig jaar nog net zo uitziet als honderd jaar geleden. We zijn (nog) op tijd als we dit met elkaar willen, want dan kan er ook heel veel. En ook al zijn we niet op tijd, dan vindt het ook wel zijn weg. Misschien veel minder in het reguliere onderwijs. De wereld stopt niet, de wereld wacht niet op de besluitvorming in Den Haag.

Voeg toe aan selectie