Tafelgast aan het woord

De visie van Louise Elffers

Ik kom uit een academisch gezin en had de wind mee, maar een vriendin die dezelfde kwaliteiten en ambities bezat niet. In die tijd is wellicht de fascinatie ontstaan voor gelijke kansen in het onderwijs. Toen het discussiestuk Toekomst van ons onderwijs uitkwam, stond ik meteen áán en heb als reactie een artikel in de Volkskrant geschreven. Mede naar aanleiding daarvan ben ik gevraagd om als tafelgast hier verder over te praten.

Wat vind je van het discussiestuk?
Ik heb me gefocust op één aspect en had meteen ook een hoop vragen over de concretisering hiervan. Maar ik ben heel blij met het discussiestuk. Het is fantastisch om te zien dat eindelijk organisaties uit de hele onderwijsketen samen hebben gezegd: we moeten dit veranderen. Ik roep dit al jaren en heel lang was de discussie hierover taboe. Gelukkig is daar beweging in gekomen.

Wat vond je van de dialoogbijeenkomst?
Mensen van primair en voortgezet onderwijs, mbo, hbo en universiteit zaten aan tafel en in de kring. Daarmee krijg je snel inzicht in als je ‘hier’ iets doet, wat er dan ‘daar’ gebeurt. Ik vind discussies tijdens dit soort dialoogbijeenkomsten vaak moeilijk, want het gaat snel over verschillende dingen. Daarom probeerde ik ook elke keer weer terug naar die kansgelijkheid te gaan. Je merkt dat niet iedereen zich bewust is van de ernst van het probleem van kansenongelijkheid. Dan wordt gezegd dat er andere zaken belangrijker zijn, zoals het lerarentekort. Dat is inderdaad het meest urgente probleem in het onderwijs van dit moment, maar dat betekend niet dat kansenongelijkheid geen aandacht behoeft.

Wat verwacht je van het discussiestuk?
Dat vind ik spannend. Ik verwacht wel dat het beweging brengt omdat het zo breed gedeeld is in het onderwijs. Belangrijke vraag is nu: hoe krijg je leraren aan boord? Zeker gezien de hoge werkdruk in het onderwijs.

Wat hoop je voor de toekomst van het onderwijs?
Het voortgezet onderwijs mag veel flexibeler. Laten we weg bewegen van wat Den Haag moet aansturen of oplossen. In Nederland klagen we over de overheid, maar zodra er iets niet goed gaat richten we onze blik daar wel op. Ik hoop dat er een beweging van onderaf ontstaat die aangeeft: ‘we willen het niet meer zo, we gaan het anders doen.’ Ik ben ervan overtuigd dat iedereen die in het onderwijs zit er werkt om leerlingen verder te helpen, dus laten we dat dan ook samen doen. Met Den Haag om bij te springen waar het knelt in de regelgeving.

Voeg toe aan selectie