Tafelgast aan het woord

De visie van Rob Mudde

Rob Mudde is vice-rector TU Delft en is een van de drie tafelgasten. Na afloop van de discussie gaat hij nog dieper in op het discussiestuk Toekomst van ons onderwijs en de dialoogbijeenkomst.

Wat vind je van het discussiestuk?

Ik ben best tevreden over het discussiestuk. Ik denk dat het goed is dat we van nul tot achtentachtig denken. Het moet echter niet vooral bij jonge mensen gebeuren, want er zijn nou eenmaal heel veel mensen van vijfendertig plus. Ik weet niet zo zeker of die over tien jaar met hun huidige kennis vooruit kunnen. Als je eenmaal gevangen zit in de verkeerde kennis, is het lastig om verder te komen. Daar hebben we als land verantwoordelijkheid in naar elkaar toe. Dat vind ik redelijk goed in dit stuk staan.

Ik zie ook mooie vergezichten over hoe initieel onderwijs zich kan ontwikkelen. We kunnen de talenten van jonge mensen beter uitnutten door ze meer mogelijkheden te bieden. Het is een beetje wonderlijk dat je je vwo diploma niet haalt als je een vier voor Frans hebt en daardoor niet naar de TU kunt, terwijl je daar geen Frans nodig hebt. Ligt de focus op wat een leerling niet kan of juist op wat hij/zij wel kan? De roep voor aandacht voor het onderwijs, ook financieel, is heel erg terecht. Er staat een enorme druk op die sector. Er wordt flink gebikkeld, in de kinderopvang tot aan de universiteiten

Wat vond je van de dialoogbijeenkomst?

Het is goed om er met elkaar over te praten en te kijken wat het betekent om van koers te veranderen. Hoe gaan we om met mensen die mbo, hbo, wo hebben gedaan en ondervinden dat hun kennis over vijf jaar achterhaald is? Artificial Intelligence gaat een deel van de vraag afvangen. Hoe moet bijvoorbeeld de rechterlijke macht zich daartoe gaan verhouden? Geen van die mensen is daarin geschoold. Maar het zijn wel de vragen waar zij mee moeten gaan worstelen. Je kunt heel veel sectoren opnoemen waar dit gaat gebeuren.

Het is zinvol om je eigen beeld aan te scherpen door met elkaar te praten, je verbreedt het ook. Ervaar hoe anderen denken en welke valide argumenten ze inbrengen. Maar vereconomiseer niet alles. Onderwijs is geen economische activiteit pur sang. Wij leiden op voor het leven, dat is iets anders. En dat geldt vanaf de basisschool. Laten we nou eerst de uitgangspunten vaststellen, daarna kunnen we bepalen hoe we het gaan bekostigen. Eerst bepalen wat willen we bereiken.

Wat verwacht je van het vervolgtraject?

Ik hoop dat we dit uiteindelijk richting de politiek krijgen en dat de politiek ziet dat deze beweging heel breed gedragen wordt, en het oppakt. Uiteindelijk moet de politiek besluiten hoe we het gaan doen.

Als tweede hoop ik dat de maatschappelijke instellingen, bedrijven en onderwijsinstellingen elkaar gaan vinden. We kunnen dit niet zonder elkaar oplossen. Initieel onderwijs dient voor een belangrijk deel via de onderwijsinstellingen gerealiseerd worden, dat is een aparte professie, dat durf ik wel staande te houden. Maar als je met werkenden aan de slag gaat dan wel met mensen die willen werken, dan zul je met elkaar in gesprek moeten. Geen van beide heeft het antwoord, en ook niet precies de vraag.

Wat hoop je voor de toekomst van het onderwijs?

Ik hoop dat we met elkaar begrijpen dat het een van de belangrijkste dingen is die we mensen aan kunnen bieden, van jong naar oud. En dat we ook de consequenties hiervan durven te nemen in onderwijs organisatiegraad, in het ruimte geven aan leraren om hun professie uit te oefenen. Dat onderwijs weer de dynamiek krijgt die hoort bij werken met jonge mensen en met minder jonge mensen. Daar moeten we echt stappen in zetten. Ik hoop dat we over tien jaar terugkijken en ons afvragen waarom we dat niet eerder hebben gedaan.

Voeg toe aan selectie